Ta witryna używa plików cookies. Więcej informacji o używanych przez nas plikach cookies, ich zastosowaniu oraz o ochronie Twojej prywatności przeczytasz w naszej Polityce prywatności.
Zgadzam się
Udostępnij:
09-07-2022

Kto wypłaca zasiłek chorobowy i od czego to zależy?

Nieobecność w pracy spowodowana problemami zdrowotnymi wiąże się z prawem do stosownego świadczenia. Oczywiście z prawa tego nie może skorzystać każdy – jest ono zarezerwowane dla osób, które opłacają składki. Na kim spoczywa obowiązek wypłaty pracownikowi zasiłku lub wynagrodzenia chorobowego? Kiedy odpowiedzialny jest pracodawca, a kiedy ZUS? Co z zasiłkiem chorobowym po ustaniu zatrudnienia?

Wynagrodzenie chorobowe a zasiłek chorobowy


Osoby zgłoszone do ubezpieczeń społecznych, które opłacają składki na ubezpieczenie chorobowe, cieszą się prawem do otrzymania świadczenia za czas choroby. Świadczeniem tym może być:

● wynagrodzenie chorobowe,

● zasiłek chorobowy.

To, na jakie świadczenie pracownik może liczyć, zależy od okresu nieobecności spowodowanej problemami zdrowotnymi w roku kalendarzowym. Wynagrodzenie chorobowe jest wypłacane przez pierwsze 33 dni choroby lub 14 dni w przypadku pracowników po 50. roku życia. Co warto podkreślić, mowa tu o sumie wszystkich dni nieobecności pracownika w ciągu roku kalendarzowego, a nie o nieobecności trwającej 33 dni bez przerwy.

W momencie, gdy liczba dni, jakie pracownik przebywał na zwolnieniu, przekracza w roku kalendarzowym 33 dni lub 14 dni w przypadku starszych pracowników, wynagrodzenie chorobowe zastępowane jest zasiłkiem chorobowym.

Myli się jednak ten, kto uważa, że zasiłek chorobowy można otrzymywać bez limitu. Jeśli świadczenia – tj. wynagrodzenie chorobowe, a następnie zasiłek chorobowy – wypłacane są w roku kalendarzowym przez 182 dni, a ubezpieczony nadal choruje, ma prawo ubiegania się o świadczenie rehabilitacyjne. Wyjątki od reguły stanowią ciąża oraz gruźlica, dla których limit wypłaty świadczeń wynosi 270 dni.

Zasiłek-chorobowy-kto-wypłaca-(1).jpg

Kto wypłaca wynagrodzenie chorobowe?


Wynagrodzenie chorobowe zawsze wypłacane jest przez pracodawcę. Jego wysokość zależy od wysokości wynagrodzenia pracownika, jednak nie tego z umowy, ale obliczonego jako średnia z 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym pracownik otrzymał zwolnienie lekarskie. Do podstawy wynagrodzenia chorobowego wlicza się nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, lecz także prowizje, premie, wynagrodzenia za nadgodziny, nagrody i inne dodatki.

Co do zasady pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe w wysokości 80% tak obliczonej podstawy. Wyjątkami od reguły są: choroby w okresie ciąży, wypadki w drodze do lub z pracy, a także nieobecności spowodowane badaniami dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów lub ich pobieraniem. W tych przypadkach pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia chorobowego w pełnej wysokości, tj. 100 %.

Zasiłek chorobowy – kto wpłaca?


W przypadku zasiłków chorobowych zasady wypłaty są nieco bardziej złożone. Co do zasady obowiązek ten ciąży na Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, co oznacza, że po 33 lub 14 dniach wypłaty świadczenia przez pracodawcę obowiązek naliczania i wypłaty chorobowego przejmuje na siebie ZUS.

Zasada ta tyczy się jednak tylko małych przedsiębiorców, a więc tych, którzy zatrudniają do 20 pracowników. Przedsiębiorcy, którzy zgłaszają do ubezpieczenia chorobowego większą liczbę ubezpieczonych, niestety nie mogą liczyć na wsparcie ze strony ZUS-u. Obowiązujące przepisy zobowiązują ich do naliczania i wypłaty zarówno wynagrodzenia chorobowego, jak i zasiłku chorobowego.
Kto wypłaca zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia?

Może się zdarzyć sytuacja, że pracownik zachoruje niedługo przed zakończeniem czasu obowiązywania jego umowy. Kto w takiej sytuacji zobowiązany jest do wypłaty chorobowego? Zasiłki za okres po ustaniu ubezpieczenia wypłaca ZUS. Zasiłek chorobowy w takiej sytuacji można jednak pobierać tylko przez 91 dni, a jego przyznanie wymaga spełnienia pewnych kryteriów:

● niezdolność do pracy trwała 30 dni bez jakichkolwiek przerw,

● powstała nie później niż 14 dni od ustania prawa do ubezpieczenia chorobowego (3 miesiące w przypadku chorób zakaźnych).